current language
Poland dostępne w następujących językach:
… lub wybierz stronę TÜV Rheinland danego kraju:

Szkolenia personelu badań nieniszczących

Badania nieniszczące (Non-Destructive Testing) należą do grupy badań materiałowych pozwalających określać aktualny stan obiektu, zweryfikować ciągłość jego struktury, a także określić niektóre jego własności. Ich zaletą jest to, że nie dyskwalifikują badanego obiektu z dalszej eksploatacji.

Pierwsze, przemysłowe badania nieniszczące pojawiły się wraz z rozwojem techniki i przemysłu, dlatego można je datować na koniec XVIII wieku. Należy zauważyć, że ograniczały się one początkowo do metody najprostszej, powszechnie dostępnej, czyli metody oględzin wizualnych okiem nieuzbrojonym, czy też tzw. metody „nafta-kreda”, która dała początek badaniom penetracyjnym. Ze względu na coraz bardziej zaawansowane urządzenia, nowe materiały oraz wymagane bezpieczeństwo stopniowo zaczęło wzrastać zapotrzebowanie przemysłu na bardziej zaawansowane metody badań. Jednoczesny rozwój badań oraz nowe odkrycia dawały takie możliwości. Odkrycie promieniowania X przez Wilhelma Röntgena dało podstawy dla metody radiograficznej, natomiast odkrycie przez Nikolę Teslę wirującego pola magnetycznego dało podwaliny pod metodę magnetyczno-proszkową. Równolegle trwały prace w dziedzinie akustyki, gdzie, oprócz zastosowań wojskowych (sonar), prowadzono również badania w zakresie defektoskopii materiałów, co zaowocowało budową pierwszych defektoskopów ultradźwiękowych.

Obecnie światowy przemysł metalurgiczny, który zorientowany jest na produkcję różnorodnych urządzeń, obiektów i konstrukcji, wykorzystuje w różnym stopniu dostępne procesy technologiczne – kucie, odlewanie, walcowanie oraz spawanie. Każdy z tych procesów obarczony jest możliwością powstania określonego rodzaju nieciągłości materiałowych, które mogą zagrażać bezpieczeństwu podczas ich eksploatacji. Dlatego też nieodzowne podczas każdej produkcji i eksploatacji są badania.

Aby badania mogły być prowadzone w sposób rzetelny i dawały podstawę do wiarygodnej oceny stanu bezpieczeństwa danego urządzenia, niezbędny jest kompetentny personel, który posiada potwierdzone przez niezależną i akredytowaną jednostkę certyfikującą kwalifikacje w danej metodzie i stopniu uprawnień.

W ofercie posiadamy szkolenia 1., 2. i 3. stopnia, obejmujące swoim zakresem obszar Dyrektywy Urządzeń Ciśnieniowych i uznanie personelu do wykonywania badań NDT połączeń nierozłącznych na urządzeniach ciśnieniowych kategorii III i IV wg 2014/68/UE:

  • VT – badania wizualne
  • MT – badania magnetyczno-proszkowe
  • PT – badania penetracyjne
  • RT – badania radiograficzne
  • UT – badania ultradźwiękowe
  • ET – badania prądami wirowymi
  • Szkolenie podstawowe BASIC
  • Szkolenia przygotowujące do recertyfikacji
  • Podstawy metod NDT
  • Warsztaty doskonalące

Szkolenia prowadzone są przez trenerów – specjalistów z wieloletnim doświadczeniem, wywodzących się i pracujących na co dzień w przemyśle konstrukcyjnym, metalurgicznym, górniczym, stoczniowym oraz energetycznym, w tym energetyce jądrowej.

Szkolenia w stopniu 1. i 2.

Organizowane głównie w formule otwartej, która dedykowana jest zarówno osobom indywidualnym, jak również delegowanym przez firmy pracownikom.

Nasze centrum szkoleniowe znajduje się w Zabrzu, ale w trosce o dostępność szkoleń dla osób z innych lokalizacji, organizujemy je również w ośrodkach zewnętrznych na terenie kraju (Gdynia, Szczecin, Stalowa Wola, Kędzierzyn-Koźle, Warszawa, Płock).

Szkolenia w stopniu 3.

Analogicznie do stopni 1. i 2. szkolenia w stopniu 3. odbywają się w formule otwartej. Edukacja w stopniu 3. obejmuje dwa niezależne etapy:

  • Szkolenie podstawowe BASIC
  • Szkolenie w metodzie głównej (wybranej metodzie NDT)

Szkolenie BASIC przeznaczone jest dla osób, które w przyszłości planują uzyskać uprawnienia w stopniu 3. Intencją normy EN ISO 9712 jest, aby osoba z 3. stopniem kwalifikacji posiadała kompetencje do wyboru odpowiednich metod badawczych zależnie od zaistniałego przypadku. Szkolenia obejmują wiedzę z podstaw fizycznych na temat najczęściej stosowanych metod badawczych, wiedzy materiałowej oraz szczegółowych wymagań normy EN ISO 9712. Kończą się niezależnym egzaminem, podczas którego kandydat sam wybiera z jakich czterech metod NDT chce zdać egzamin. Pozytywnie zdany egzamin uprawnia kandydata do kontynuacji szkoleń w stopniu 3. w konkretnej metodzie głównej.

Szkolenia w stopniu 3. i szkolenie BASIC odbywają się w ośrodkach zewnętrznych na terenie kraju, a uczestnicy kwaterowani są w hotelach o wysokim standardzie, w pokojach jednoosobowych, zapewniających komfortowe warunki do nauki. W trakcie trwania szkolenia zapewniamy całodzienne wyżywienie oraz miejsce parkingowe. W miarę możliwości hotelowych uczestnicy mogą korzystać z basenu, sauny, jacuzzi.

Zapisz się na szkolenie!

Szkolenia przed recertyfikacją

Szkolenia przeznaczone są dla osób, które chcą przygotować się i przystąpić do egzaminu recertyfikacyjnego wymaganego przez normę EN ISO 9712, co 10 lat posiadania certyfikatu. Uczestnicy poznają aktualnie obowiązujące normy i przepisy badawcze, redagują instrukcje badania, uczestniczą w zajęciach praktycznych, protokołują wskazania i dokonują oceny w oparciu o zadane kryteria.

Szkolenia zamknięte

Stanowią alternatywę dla szkoleń otwartych i przeznaczone są dla firm, które chcą przeszkolić większą liczbę osób w danej metodzie i stopniu kwalifikacji. Szkolenia zamknięte organizujemy w odpowiedzi na zapotrzebowanie klienta, w uzgodnionym ze zleceniodawcą miejscu, do którego dojeżdża trener wraz z niezbędnym zapleczem technicznym. Ponadto, w przypadku szkoleń zamkniętych istnieje możliwość dopasowania programu i zakresu szkolenia do konkretnych wymagań klienta, np. szkolenie w monosektorach wyrobu lub w innym specjalnym zakresie na podstawie dodatkowych ustaleń.

Badania wizualne VT

Badania wizualne VT

Badania wizualne (Visual Testing) to metoda pozwalająca wykryć nieciągłości występujące na zewnętrznej powierzchni obiektu badanego (metoda powierzchniowa) oraz na bezpośredniej ocenie ich charakteru i rozmiaru. Metoda wizualna jest najstarszą, znaną metodą badań nieniszczących i zawsze powinna być przeprowadzana jako pierwsza spośród wszystkich zaplanowanych do badań metod NDT.

Podstawowym nośnikiem informacji jest światło czyli fala elektromagnetyczna o określonej długości (380÷780nm), która pokonując drogę od powierzchni badanej do oka obserwatora, niesie ze sobą informację o stanie tego obiektu.

Ważnym aspektem badań wizualnych jest zachowanie odpowiednich parametrów badania, tzn. natężenie oświetlenia na powierzchni badanej musi wynosić min. 500 lx, kąt obserwacji nie może być mniejszy niż 30°, a odległość obserwatora od powierzchni nie może przekraczać 600mm.

Rozróżnia się badanie bezpośrednie i zdalne.

W celu określenia rozmiarów wykrytych niezgodności stosowane są zazwyczaj proste przyrządy pomiarowe – suwmiarki, głębokościomierze oraz spoinomierze. Czasami wykorzystywane są również specjalne wzorce porównawcze. W przypadku badań obszarów trudno dostępnych może być wymagane użycie dodatkowych narzędzi lub urządzeń, takich, jak lusterka inspekcyjne, boroskopy, endoskopy lub wideoendoskopy. Ocenę wskazań przeprowadza się według zadanych kryteriów (normy, specyfikacje).

Metoda VT ma zastosowanie do wszystkich materiałów, niezależnie od stanu ich powierzchni, struktury czy składu chemicznego.

Zapisz się na szkolenie!

Badania magnetyczno-proszkowe MT

Badania magnetyczno-proszkowe MT

Badania magnetyczno-proszkowe (Magnetic Testing) to metoda pozwalająca wykryć nieciągłości występujące na zewnętrznej powierzchni obiektu badanego lub bezpośrednio pod nią (metoda powierzchniowa) oraz na pośredniej ocenie ich charakteru i rozmiaru poprzez ocenę powstałego wskazania nieciągłości. Metoda magnetyczno-proszkowa jest jedną z podstawowych metod badań nieniszczących, bazującą na zastosowaniu w obiekcie badanym pola magnetycznego, którego występowanie umożliwia wykrycie nieciągłości oraz oszacowanie ich rozmiaru.

Badanie polega na magnesowaniu materiału polem magnetycznym (stałym lub zmiennym) przy pomocy odpowiednich urządzeń. W trakcie magnesowania w miejscach występowania nieciągłości materiałowych pojawia się tzw. strumień rozproszenia pola magnetycznego. W celu jego ujawnienia na powierzchnię obiektu nanosi się specjalne proszki lub zawiesiny detekcyjne, których aktywne drobiny zbierają się w miejscach występowania strumienia, tworząc tzw. pryzmę proszku (wskazanie o charakterze liniowym bądź nieliniowym). Ocenę wskazań przeprowadza się według zadanych kryteriów (normy, specyfikacje).

Badanie magnetyczno-proszkowe MT można realizować techniką niefluorescencyjną (obserwacja wskazań w świetle białym) oraz techniką fluorescencyjną (obserwacja wskazań w świetle UV). W obu przypadkach muszą zostać zachowane odpowiednie wymagania odnośnie warunków obserwacji wskazań (warunki oświetlenia powierzchni badanej).

Niewątpliwą zaletą w odniesieniu do badań penetracyjnych czy wizualnych jest możliwość przeprowadzenia badań obiektów posiadających powłoki nieferromagnetyczne z zastrzeżeniem, że wraz ze wzrostem grubości powłoki maleje czułość metody (maksymalną, dopuszczalną grubość powłoki regulują odpowiednie przepisy i wynosi ona najczęściej 50µm).

Metoda, choć szeroko stosowana w przemyśle, zarówno na etapie wytwarzania, jak również eksploatacji urządzeń, posiada stosunkowo duże ograniczenie polegające na możliwości jej zastosowania wyłącznie do badania materiałów ferromagnetycznych (magnesujących się). Czystość i chropowatość powierzchni badanej nie wpływa aż tak intensywnie na wynik badania jak w przypadku metody penetracyjnej, ale jest również bardzo ważnym czynnikiem decydującym o czułości metody.

Zapisz się na szkolenie!

Badania magnetyczno-proszkowe MT (1+2)

Badania magnetyczno-proszkowe MT 3

Badania penetracyjne PT

Badania penetracyjne PT

Badania penetracyjne (Penetrant Testing) to metoda pozwalająca wykryć nieciągłości występujące na zewnętrznej powierzchni obiektu badanego (metoda powierzchniowa) oraz na pośredniej ocenie ich charakteru i rozmiaru poprzez ocenę powstałego wskazania nieciągłości. Jest jedną z najstarszych, znanych metod badań nieniszczących.

Metoda bazuje na występowaniu zjawiska wnikania kapilarnego cieczy w wąskie szczeliny, np. braki ciągłości struktury materiału badanego, przy czym decydujące znaczenie ma tu szerokość samej szczeliny, zwilżalność materiału badanego, napięcie powierzchniowe cieczy (penetranta) oraz w dużej mierze czystość powierzchni obiektu badanego (nieciągłość musi być otwarta do powierzchni badanej).

Badanie składa się z kilku kolejnych etapów. Należą do nich:

  • Czyszczenie wstępne czyli oczyszczenie i odtłuszczenie powierzchni w celu umożliwienia wniknięcia penetranta w ewentualne nieciągłości
  • Naniesienie penetranta na powierzchnię badaną poprzez natrysk, zanurzenie itp. oraz kontrolę zwilżalności powierzchni w czasie penetracji
  • Czyszczenie pośrednie czyli usunięcie nadmiaru penetranta z powierzchni zewnętrznej obiektu po czasie wnikania
  • Wywołanie czyli naniesienie na powierzchnię badaną warstwy wywoływacza, którego zasadnicza funkcja polega na ujawnieniu potencjalnych miejsc występowania nieciągłości
  • Ocena powstałych wskazań

Ważnymi aspektami są czas trwania poszczególnych etapów, temperatura, w jakiej są przeprowadzane, oraz technika ich wykonania. Parametry te podają odpowiednie przepisy badawcze.

Badanie penetracyjne PT można realizować techniką barwną (obserwacja wskazań w świetle białym) oraz techniką fluorescencyjną (obserwacja wskazań w świetle UV). W obu przypadkach muszą zostać zachowane odpowiednie wymagania odnośnie warunków obserwacji wskazań (warunki oświetlenia powierzchni badanej).

Wynikiem badania penetracyjnego jest wskazanie, które ma charakter liniowy lub nieliniowy, a jego ocenę przeprowadza się według zadanych kryteriów (normy, specyfikacje).

Metoda ma zastosowanie do szerokiego zakresu materiałów metalowych (w tym aluminium, stali austenitycznych, tytanu itp.) oraz niemetalowych, np. tworzyw sztucznych, ceramiki (za wyjątkiem materiałów o znacznej porowatości).

Zapisz się na szkolenie!

Badania radiograficzne RT

Badania radiograficzne RT

Badania radiograficzne (Radiographic Testing) to metoda pozwalająca wykryć nieciągłości występujące wewnątrz obiektu badanego (metoda objętościowa), a następnie przedstawić je jako graficzny zapis (trwały obraz). Jest jedną z trzech odmian ogólnie pojętych badań radiologicznych, do których należy też radioskopia (badanie w czasie rzeczywistym czyli bez zapisu obrazu) oraz radiometria (ilościowy pomiar pochłoniętej dawki promieniowania).W radiografii badany obiekt jest prześwietlany wysokoenergetycznym promieniowaniem jonizującym (najczęściej X lub γ). Za obiektem znajduje się detektor promieniowania, którym w zależności od przypadku mogą być nowoczesne detektory cyfrowe (DDR), płyty pamięciowe (CR) lub błona radiograficzna. Promieniowanie po przejściu przez obiekt odwzorowuje obraz wewnętrzny badanego elementu jako rzut płaski nieciągłości (np. pęcherzy, wtrąceń stałych, pęknięć) w postaci różnicy dawek promieniowania, która jest zobrazowana na uzyskanym obrazie poprzez różne wartości gęstości optycznej (zaczernienia) w różnych miejscach. Dla błony radiograficznej obraz nieciągłości otrzymuje się poprzez odpowiednią obróbkę fotochemiczną błony (proces wywoływania). W przypadku detektorów cyfrowych obraz przekazywany jest bezpośrednio lub pośrednio z detektora na ekran komputera. Ujawnione w ten sposób nieciągłości są dalej ocenianie według określonych kryteriów.

Zapisz się na szkolenie!

Badania radiograficzne RT 1

Badania radiograficzne RT 2

Badania radiograficzne RT (1+2)

Badania radiograficzne RT 3

Ocena zdjęć radiograficznych RT IO 2

Recertyfikacja RT IO 2

Badania ultradźwiękowe UT

Badania ultradźwiękowe UT

Badania ultradźwiękowe (Ultrasonic Testing) to metoda pozwalająca wykryć nieciągłości występujące wewnątrz obiektu badanego (metoda objętościowa), w wyniku czego możliwe jest przedstawienie stanu jego wnętrza w sposób ilościowy lub, w przypadku bardziej zaawansowanych technik, w sposób graficzny poprzez odpowiednie przetworzenie zebranych danych pomiarowych.

Do obiektu badanego wprowadzana jest wiązka fal ultradźwiękowych o ściśle określonych parametrach (natężenie, częstotliwość, sposób drgań, kierunek propagacji), która w wyniku odbicia od nieciągłości materiałowych daje wskazania na ekranie defektoskopu ultradźwiękowego. Na podstawie uzyskanych wskazań można ustalić lokalizację oraz wielkość równoważną wykrytej nieciągłości. W oparciu o dynamikę wskazań można ponadto szacować ewentualny charakter nieciągłości. Następnie przeprowadza się ocenę wskazań według zadanych kryteriów (normy, specyfikacje).

Metoda UT ma zastosowanie do materiałów, które posiadają dobre własności akustyczne, tj. takich, w których fala ultradźwiękowa może się rozchodzić. Są to materiały o izotropowej strukturze drobnoziarnistej.

Wraz ze wzrostem wielkości ziarna w materiale maleje możliwość jego badania. Duże znaczenie ma również stan powierzchni zewnętrznej materiału badanego, dla którego ze wzrostem chropowatości maleją możliwości badawcze.

Coraz częściej są również wykorzystywane zaawansowane techniki badań ultradźwiękowych – UT Phased Array oraz UT TOFD.

Zapisz się na szkolenie!

Badania ultradźwiękowe UT 1

Badania ultradźwiękowe UT 2

Badania ultradźwiękowe UT (1+2)

Badania ultradźwiękowe UT 3

UT Phased Array

UT Phased Array

UT Phased Array to technika bazująca na wprowadzeniu do obiektu wiązki fal ultradźwiękowych wzbudzanych w różnych konfiguracjach z przesunięciami fazowymi, a następnie ich odbiorze z zachowaniem wcześniejszych przesunięć fazowych. Do generacji i odbioru takiej wiązki służy specjalna, wieloprzetwornikowa głowica badawcza oraz dedykowany defektoskop ultradźwiękowy. Specyficzna budowa głowicy w połączeniu z odpowiednim defektoskopem i oprogramowaniem umożliwia niezależne pobudzanie elementarnych przetworników głowicy, co finalnie pozwala na modelowanie wiązki fal ultradźwiękowych. W wyniku odpowiedniego modelowania można uzyskiwać różne efekty, jak odchylanie kątowe wiązki w określonym kierunku, ogniskowanie wiązki na żądanej głębokości, skanowanie sektorowe (przemiatanie konkretnego obszaru w materiale badanym z określonym skokiem, np. co 1 stopień), skanowanie liniowe (przemiatanie konkretnego obszaru w materiale badanym z określonym skokiem, np. co 1 mm) itp. Wynik badania zapisuje się w postaci barwnych map, które dają dalszą możliwość wielokrotnej analizy danych (w tym również zdalnej).

Technika znalazła szczególne zastosowanie podczas badania obszarów trudno dostępnych dla techniki tradycyjnej z wykorzystaniem głowicy jednoprzetwornikowej oraz podczas monitorowania przebiegu procesów korozyjnych z uwagi na możliwość graficznego przedstawienia (mapa korozji) ewentualnych ubytków korozyjnych. W praktyce wykorzystywane są ponadto specjalne układy skanujące (skanery) z enkoderami, które pozwalają na precyzyjną lokalizację nieciągłości.

Zapisz się na szkolenie!

Badania ultradźwiękowe UT PA 2

UT TOFD

UT TOFD

UT TOFD to technika bazująca na wprowadzeniu do obiektu wiązki fal ultradźwiękowych celem wzbudzenia fal dyfrakcyjnych na istniejących nieciągłościach materiałowych, a następnie ich odbiorze i pomiarze zróżnicowanych czasów przelotu. W kolejnym kroku na ich podstawie określa się miejsca zalegania nieciągłości oraz ich wymiary. Technika TOFD, podobnie jak technika Phased Array, wymaga użycia specjalnego defektoskopu i dedykowanego oprogramowania. Układ badawczy składa się z dwóch głowic o takich samych parametrach, ustawionych naprzeciw siebie w specjalnym skanerze, który, analogicznie do techniki Phased Array, wyposażony jest w enkoder. Wynik badania zapisuje się w postaci czarnobiałych map przedstawiających przekrój wzdłużny badanego obszaru (zobrazowanie typu B), które dają dalszą możliwość wielokrotnej analizy danych (w tym również zdalnej).

Technika znalazła główne zastosowanie podczas badania złączy spawanych zarówno na etapie ich wytwarzania, jak również na etapie eksploatacji, z możliwością monitorowania rozwoju pęknięć.

Podstawową zaletą w odniesieniu do techniki tradycyjnej jest duża wykrywalność nieciągłości (nawet niekorzystnie zorientowanych w stosunku do padającej wiązki ultradźwiękowej) oraz możliwość precyzyjnego ich wymiarowania. Zasadniczym ograniczeniem może być jednak występowanie tzw. martwych stref przypowierzchniowych i to o znacznych rozmiarach. W praktyce buduje się specjalne układy skanujące, zawierające kilka kolejno ustawionych par głowic z różnym rozstawem względem siebie lub o różnych parametrach (wprowadzających wiązkę fal w różne obszary obiektu badanego), które w istotny sposób pozwalają ograniczyć ilość wymaganych przejazdów skanera.

Zapisz się na szkolenie!

Badania ultradźwiękowe UT TOFD 2

Badania prądami wirowymi ET

Badania prądami wirowymi ET

Badania prądami wirowymi (Eddy Current Testing) to metoda pozwalająca wykryć nieciągłości występujące przede wszystkim na zewnętrznej powierzchni obiektu badanego (metoda powierzchniowa). W zależności jednak od użytego do badań wyposażenia i stosowanych nastaw tego wyposażenia daje również możliwość prowadzenia badań do pewnej głębokości pod powierzchnią. Metoda bazuje na zjawisku indukcji elektromagnetycznej i towarzyszących jej zasadach, dlatego często nazywana jest metodą indukcyjną.

Badanie polega na indukowaniu się w materiale badanym prądów wirowych na skutek wprowadzania do niego, przy pomocy specjalnej sondy, zmiennego pola magnetycznego (pole pierwotne). Wyindukowane prądy wirowe wytwarzają swoje własne pole magnetyczne (pole wtórne), które oddziałuje na pole pierwotne z sondy. W wyniku tego oddziaływania może zmienić się impedancja sondy, a efekt tego widoczny jest na ekranie defektoskopu w postaci wskazania. Zmiana wielkości wskazania lub jego fazy pozwala określić charakter zmian własności materiału badanego i na jego podstawie dokonać dalszej oceny według zadanych kryteriów (normy, specyfikacje). Jest to metoda porównawcza, wymagająca każdorazowo zastosowania dedykowanej próbki odniesienia (wzorca) w celu dokonania odpowiednich nastaw czułości systemu badawczego.

Oprócz dostępnych na rynku mobilnych rozwiązań standardowego wyposażenia, w przemyśle stosuje się najczęściej systemy zautomatyzowane, instalowane i działające bezpośrednio w liniach produkcyjnych (rozwiązania dedykowane do konkretnych potrzeb badawczych, jak specyficzna geometria czy gatunek materiału). Badania prądami wirowymi znajdują zastosowanie przede wszystkim w:

  • defektoskopii – wykrywanie nieciągłości, wykrywanie ubytków korozyjnych,
  • badanie szczelności rur,
  • badaniach struktur materiału – pomiary twardości, określenia głębokości warstwy nawęglonej, rozróżniania gatunków czyli prosta analiza składu, określania zawartości ferrytu w stalach austenitycznych,
  • pomiary grubości wyrobu oraz pomiary grubości warstw znajdujących się na podłożu konduktywnym.

Badania prądami wirowymi ET to metoda szeroko stosowana w przemyśle, zarówno na etapie wytwarzania (rury, pręty, szyny, kształtowniki, tłoki, tuleje cylindrów, zawory itp.), jak również w okresowych badaniach eksploatacyjnych (rury wymienników ciepła, łopatki turbin silników i generatorów, felgi kół samolotów, badanie złączy spawanych pod pokryciami zabezpieczającymi dla pływających jednostek morskich, pomiar grubości ścianki rurociągu przez izolację itp.).

Niewątpliwą jej zaletą jest brak konieczności bezpośredniego kontaktu sondy z obiektem badanym, co eliminuje wymóg stosowania środków sprzęgających oraz uszkodzenia mechaniczne sondy, jak również daje możliwość badania materiałów gorących. Ponadto, z uwagi na stosunkowo krótki czas dokonywania pomiaru, możliwe jest jej stosowanie w zautomatyzowanych liniach badawczych jako spójny element całego procesu wytwarzania.

Do typowych wad metody zalicza się ograniczone jej wykorzystanie – nadaje się wyłącznie do badania materiałów, które są przewodnikami prądu elektrycznego.

Zapisz się na szkolenie!

Badania prądami wirowymi ET 1

Badania prądami wirowymi ET (1+2)

Badania prądami wirowymi ET 3

Terminarze i cenniki szkoleń

pdf Terminarz systemów zarządzania II półrocze 2020 551 KB Pobierz
pdf Terminarz systemów zarządzania – szkolenia live online w ramach Letniej Akademii Szkoleń 2020 134 KB Pobierz
pdf Terminarz badań nieniszczących 2020 156 KB Pobierz
pdf Terminarz szkoleń technicznych II półrocze 2020 497 KB Pobierz