SHARE
X

Dodatki do żywności – kompromis między producentem a konsumentem

Autor: Milena Zielińska, Kierownik ds. Rozwoju Certyfikacji Wyrobów TÜV Rheinland Polska
Źródło: Portal spożywczy/ maj 2013

Statystyki wykazują, że zrozumienie pojęcia dodatków do żywności jest wciąż stosunkowo niskie. Pytając przypadkowych konsumentów o znaczenie dodatków do żywności w produktach spożywczych w pierwszej kolejności usłyszymy negatywne określenia. Dodatki kojarzone są z chemią w produkcie, substancją szkodliwą czy nawet z trucizną. Z ostatnich badań zleconych przez Europejskie Biuro ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz Dyrekcję Generalną Ochrony Zdrowia i Konsumentów Komisji Europejskiej (DG SANCO) wynika, że około 50% ankietowanych uważa, że ekonomiczne interesy producentów mogą przeważać nad troską o zdrowie konsumentów.

Zmiana nawyków żywieniowych skłania konsumentów do zakupów produktów wysoko przetworzonych, półproduktów oraz produktów z długim terminem przydatności do spożycia. Jednocześnie oczekują oni, że produkty będą wolne od wszystkich „E”. Pojawia się zatem pewna niekonsekwencja w oczekiwaniach. Konsumenci poszukują żywności, która będzie jednocześnie tania, wysokiej jakości oraz z długimi terminami przydatności.

Z punktu widzenia producenta czy dystrybutora żywności nie tylko aspekt ekonomiczny ma znaczenie. Do używania substancji dodatkowych skłaniają ich także oczekiwania rynku i konsumentów. W dobie szerokiej dostępności produktów, wytwórcy starają się tak zaprojektować technologię i recepturę, aby produkty przez nich oferowane miały przydatność do spożycia, pozwalającą na ich sprzedaż mimo dużej liczby alternatywnych wyrobów. Produkt wolny od dodatków typu konserwanty, stabilizatory, polepszacze, emulgatory, przeciwutleniacze często ma krótszy termin przydatności i tym samym może nie zostać sprzedany przed upływem ważności produktu.

Dodatki do żywności mają wpływ nie tylko na jej trwałość, ale również na szereg parametrów organoleptycznych takich jak smak, zapach, barwa, konsystencja. Załącznik nr 1 do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z 18 września 2008 wymienia 27 funkcji technologicznych dozwolonych substancji dodatkowych. Ważne w tym kontekście jest także Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r w sprawie znakowania środków spożywczych. Nadrzędną zasadą w zakresie znakowania opisaną w powyższym rozporządzeniu jest podawanie nazwy lub numeru E substancji dodatkowej oraz jej zasadniczej funkcji technologicznej. Przykładowo lecytyna sojowa na opakowaniu wyrobu czekoladowego powinna być określona następująco: lecytyna sojowa - emulgator lub E 322 - emulgator.

Ważnym przepisem prawnym w tym zakresie jest również Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności wraz z późniejszymi zmianami. Przepis ten od chwili opublikowania wzbudza wiele kontrowersyjnych opinii wśród producentów żywości ze względu na zapis jaki znajduje się w załączniku V i brzmi „ Wykaz barwników spożywczych, o których mowa w art. 24 , w razie użycia których etykiety środków spożywczych powinny zawierać dodatkowe informacje”, treść tej obowiązkowej informacji musi być zapisana w następujący sposób „nazwa lub numer E barwnika(-ów)”: może mieć szkodliwy wpływ na aktywność i skupienie uwagi u dzieci.

Substancje dodatkowe są zatem nie tylko utrapieniem konsumentów, ale również stanowią wyzwanie dla producentów żywności w aspekcie prawidłowego znakowania i walki o konkurencyjność. Według przepisów prawnych producent musi umieścić pełną i wiarygodną informację co do składu produktu na opakowaniu. Konsument zatem ma prawo wyboru, czytając etykietę może dokonać świadomego porównania dostępnych produktów, pod warunkiem jednak, że informacje podane na opakowaniu będą dla niego zrozumiałe.

Kontakt

TÜV Rheinland Polska jest w czołówce firm certyfikacyjnych i badawczych w Polsce. Spółka jest częścią międzynarodowego koncernu TÜV Rheinland Group, działającego w Niemczech od ponad 140 lat. Polski oddział w trakcie kilkunastu lat działalności (od 1994 r.) zdobył pozycję eksperta w dziedzinie certyfikacji wyrobów, technologii, systemów zarządzania i personelu na krajowym rynku. Wśród klientów TÜV Rheinland Polska znajdują się obecnie największe przedsiębiorstwa m. in. z branży spożywczej, budowlanej, energetycznej i medycznej. Więcej informacji: www.tuv.pl

Kontakt dla mediów:
Agata Tynka
Specjalista ds. Public Relations
TÜV Rheinland Polska Sp. z o.o.
tel.: +48 32 271 64 89 w. 105
email: agata.tynka@pl.tuv.com
www.tuv.pl